Gisteravond ben ik naar Blood Diamond geweest. Terwijl al het andere bioscooppubliek naar de premiere van 300 ging, zaten wij in een klein zaaltje weggepropt die nog niet eens voor een kwart gevuld was. Echter dat deed niet onder voor de film zelf, dat was weer een pareltje. Een realistisch ogende film waarvanb je enkel kan hopen dat het allemaal niet echt gebeurd daar in Akfrika, maar waarvan je in je achterhoofd dondergoed weet dat het realiteit is. Kindsoldaten die met bendes door dorpen trekken, dood en verderf zaaien, geindoctrineerd worden en hun toekomst weg zien zakken. En dat alles voor wat smerige diamanten die in het rijke westen voor veel geld gekocht worden.
De film laat zien hoe een heel imperium van de zogenoemde diamanten leeft en hoeveel bloed eraan kleeft.
Na vele negatieve geluiden over de acteer prestaties van LeonardeDi Caprio kan ik niet anders zeggen dan de knaap gegroeid is in zijn acteerwerk. Hij zet een goed personage met voldoende gewicht neer om de film te dragen. Echter de film draait niet enkel en alleen om hem. De hele film heeft niet echt een zwaarte punt qua personage, zelfs niet die ene gewilde grote roze diamant. De aandacht verschuivd eigenlijk constand, van personage naar setting en sfeer. In de jaren 50 zouden ze zeggen dat het ‘alleraardigst’ is gedaan.
Echt een aanrader.
