Gekoppeld aan je Dropbox account en werkend met Markdown heb je in no-time een minimalistische blog.

Een uitstekende  reden voor  mij om daar mijn ‘minimalisme’ dingen te plaatsen. Een nieuw idee, een nieuw inzicht, een nieuw experiment.

Dat is zo’n beetje het statement achter occupyflash.org, die mensen wil bewegen om de Flash player van je computer te verwijderen.

iOS heeft nog nooit Flash aangekund en ik moet zeggen, dat ik het eigenlijk nooit echt gemist heb. En blijkbaar had Apple het aan het rechte eind, of wellicht om die reden, heeft Adobe heeft namelijk onlangs aangekondigd Flash voor mobiele toepassingen niet meer verder te ontwikkelen. Blijkbaar zijn er betere alternatieven. Ik ben niet zo;n techneut dat ik dat tot in details ook weet, maar het deel wat ik ervan heb gehoord, klinkt vrij logisch. Flash is namelijk zwaar, is niet onafhankelijk en vergt installatie.

Het is tijd om door te gaan, oude dingen achter ons te laten en naar nu en de toekomst te kijken. Net zoals we nu wel een beetje klaar zijn met Internet Explorer 6, die steeds minder ondersteund worden, want het is inmiddels een product dat niet meer goed is, vergeleken met wat er nu beschikbaar is. We moeten niet blijven hangen, we moeten doorgaan, zoals Ramses Shaffy al zong.

Ik knal hem er gelijk even af, om te kijken of de boel er echt niet van in het honderd gaat lopen.
Eerst maar even zorgen dat YouTube ook écht HTML5 gaat gebruiken.

Het klinkt vreemd, dat dat gewoon gebeurt, maar eigenlijk is het ook niet meer dan logisch. Want waarom zou het hele ‘sociale netwerk gebeuren’ voor de gewone man zijn en niet voor de mensen die toevallig een andere positie in het leven bekleden? Sterker nog, wellicht is het voor dergelijke functionarissen wel veel en veel belangrijker om snel contact met elkaar te hebben.

Maar, er is wel degelijk een hele goede rekening. Eentje waar iedereen gelijk aan zal moeten denken. De veiligheid.

Echter men overlegt ook heel wat af in de politiek per SMS, Ping en Twitter. Allemaal losse netwerkjes die ook voor de burger beschikbaar is en dus niet speciaal voor dit doel is ingericht en dus beveiligd. Een poos geleden waren de  voicemails van wat politici gekraakt, en ook lekt er zo af en toe een e-mail. Dus waarom niet een netwerk, zpciaal voor dit doel en daar dus ook speciaal voor beveiligd. Ik heb geen verstand van digitale beveiliging, maar volgens mij kun je het beter zo doen, dan ze allemaal hun eigen netwerkje laten kiezen.

Het bedrijf, OpenText, dat het netwerk levert maakt er dan ook geen geheim meer van dat ze voor de G20 werken en laat het trots zien in het lijstje met klanten en dat betekend dus ook, dat je als ‘gewoon’ bedrijf, een vergelijkbaar netwerk kunt krijgen als Obama, Medvedev, Merkel en Cameron. Of het ook echt werkt weet ik niet, ik weet wel dat het er ouderwets en behouden uitziet. Maar ik vindt het wel behoorlijk van nu in combinatie met wat James Bond achtige elementen.

En naast het zo af en toe onszelf vermaken op een avond gaan we, willen we ook anderen helpen. Anderen met een idee, een plan, een concept. Dus hebben we De Zandbak gelanceerd. Het project waar we, als doordenkers, startups gaan kickstarten. En dit is nog maar het begin, de plannen gaan nog veel verder, maar nog even niet. Later hier wellicht meer over.

Het persbericht, staat klaar om gelezen en gedeeld te worden.

In San Jose, Californië, ligt Silicon Valley. De plek waar de Apples en Googles van deze wereld gehuisvest zijn en volgens velen hét centrum is alles wat zich rondom het internet en de techontwikkelingen afspeeld.

Maar bijna 9.000 kilometer verderop, ligt Groningen. Een stad in het noorden van Nederland waar zeker ook interessante dingen gebeuren op het gebied van internet en techontwikkelingen.

En daarom is SiliconGroningen.nl opgezet, een plek waar de Groningse internet en tech scène zich vertonen. Om te laten zien wat er zich allemaal binnen deze stad afspeelt en wat de stad allemaal te bieden heeft op dat vlak.

De komende tijd dus het techgebeuren van Groningen op SiliconGroningen.nl

Leuk gedaan, met wat webcammetjes die elke 5 minuten een foto van de lucht maken, dat bundelen en wat software die het gemiddelde uitrekent. En gelukkig heeft de man achter dit project de ambitie om alle wereldsteden van de wereld te voorzien van een hexadecimale kleurcode. Ik ben vóór!

En aangezien ik veel lees op en over het internet en de ontwikkelingen eromheen, is het boek, jawel, op papier, van Raymond Spanjar ook toegevoegd aan de ‘must read list’. Helemaal nadat ik gister na de #jemaandelijkseportie borrel er meerdere mensen positief over heb horen vertellen.

Het eerste hoofdstuk, wat te downloaden is, heb ik vanavond gelezen en weet nu al dat ik het boek maar even moet bestellen. Want, het geeft een heel mooi kijkje in de keuken achter een van de grootste websites van ons land. Een verhaal wat ik niet wil missen.

Enige nadeel is, nadat ik het eerste hoofdstuk op de iPad heb gelezen, ik de rest eigenlijk ook wel in iBooks wil lezen, maar die optie is er helaas niet bij. Het gaat dus ‘ouderwets’ onder de lamp lezen worden. Nou ja, lekker ouderwets, past dan ook wel weer bij het onderwerp, lekker Hyven, zoals vroeger, kuch.

Wat dan wel weer leuk is, is is dat je het boek kunt laten customizen met je eigen foto’s op de cover, en ik gelijk kan zien dat ik Hyves nummero 443.384 ben.

Door de inmense ramp is communicatie vaak lastig en traag. Maar Google kent z’n verantwoordelijkheid, en heeft gelijk hun mensen aan de slag gezet om iets vreselijks simpels én handigs op te zetten: Google Crisisresponse

Althans, die lag al een op stapel, hij is alleen gelijk actueel gemaakt voor deze ramp. Het is al eerder gebruikt tijdens de aarbeving in Christchurch, die van Haiti en bij verscheidene orkanen. En steeds met hetzelfde doel. Snel overzicht verschaffen van wat er gaande is en mensen weer met elkaar verbinden.

Mensen die in het rampgebied zijn kunnen aangeven waar ze zijn en hoe het met ze gaan en de andere kant op, mensen van buiten het gebied kunnen zoeken naar bekende en aangeven dan ze die missen.

Simpel, maar zeer doeltreffend.

Maar gelukkig zijn er ook mooie dingen te maken met deze techniek, en dat bewijzen ze bij Elisava school of Design. Met iamnotanartist.org hebben ze een mooie collectie opgebouwd met bewijslast dat het wél degelijk tof kan zijn, om iets met geanimeerde plaatjes te doen.

En ben je nog niet zat van dit moois, dan hebben ze ook nog een stripverhaal en een video.

Maar vernuftig en fictief als ze waren hadden ze een apparaatje bij zich waarmee ze zich verstaanbaar konden maken, de magie en de toekomstmuziek in de sci-fi wereld ons toen bracht.

Maar zoals al met meerdere dingen die in science fiction verhalen bedacht zijn en onmogelijk leken, zijn ze vaak realistisch genoeg om ook écht in de toekomst, nu dus, uitgevoerd te worden.

En vanaf heel binnenkort is de universele vertaler ook werkelijkheid. Want Google heeft met Google Translate weer een mooie stap gemaakt waarmee je een ‘op beperkt niveau nog’ gesprek kunt voeren met mensen in een andere taal.

Bekijk de demo hier en bedenk hoe het er over een poosje uit kan komen te zien. Het enige wat ons dan nog let is een goedkope optie om écht overal een goede internet verbinding te hebben, ook in het buitenland.

Facebook verbindt mensen, helder. En dat over de hele wereld, ook helder. Maar wat als je alle gebruikers en diens verbindingen over de hele wereld, zou visualiseren, wat ga je dan zien? Het volgende plaatje, gemaakt door Facebok zelf is het resultaat daarvan.

En vergelijk dat maar eens met het ander tof beeld, een paar jaar geleden door NASA gemaakt, dat de wereld bij nacht laat zien. Wat is hier uit te leren? Waar veel verlichtingis, is veel Facebook? Kun je de economische centra van de wereld vinden door te kijken waar men Facebook veel gebruikt én veel verlichting aan heeft staan? Of simpelweg, waar de meeste mensen wonen? Ik denk dat het vooral met welvaart te maken heeft. Welvaart uitgedruk in zowel licht als internet.

Eerder is het al aangekondigd, samen met hun idee van een laptop. Een computer zonder harde schijf, die alles ‘in the cloud’ doet. Dus zoals alle diensten van Google zelf al.

Ten eerste hebben ze de inschrijving geopend, waar mensen zich op kunnen geven om tester van dé Google Laptop, de Chrome notebook, te worden. En gelijktijdig is de Chrome Web Store geopend, waarmee je nu al in Chrome applicaties kun installeren. Ik heb net Tweetdeck even snel geprobeerd, maar vooralsnog blijft de écht variant een heel stuk fijner werken.

Dus je kunt al ervaren hoe het is om zonder software, op de computer te werken. Nou ja, zonder, met Chrome dan alleen.

We zijn inmiddels in de tijd aanbeland dat dat werkelijk aan het worden is, een beetje dan. Je moet namelijk nog steeds wel even alle letters van een heel woord intypen, maar dan, dan krijg je ook wat. Qwiki heeft het voor elkaar gekregen om feiten op een logisch rijtje te zetten en op een zeer aantrekkelijke manier aan ons te kunnen presenteren. Zoals de demonstratie hieronder. Wil je het zelf ook proberen, dat kan, laat het me even weten, dan stuur ik een invite voor Qwiki.

Eigenlijk is het het boek dat vóór het stripboek zou moeten komen, die Google uitbracht toen Chrome aan het grote publiek werd getoond.

En naast het hoge leesvoergehalte, demonstreert het ook weer mooi wat er allemaal met HTML5, de nieuwste taal op internet, is te maken. Het ziet er namelijk weer slick en af uit.