Afgelopen zaterdag was het voor mijn dan eindelijk zover, ik ben naar naar de de Must See bioscoop geweest om de nieuwe Tarantino te zien, Inglorious Bastards. En wat een film was dat dan wel niet. Over de afloop zal ik niets loslaten, maar het einde was wel heel erg kicken. Eindelijk eens een ander eind in een film met de tweede wereldoorlog als thema. Het is een remake van de gelijknamige film uit 1978. Maar naar eigen zeggen is Quinten links af gegaan waar de film rechts af ging. Hij heeft de rechten van de film gekocht, maar enkel en alleen voor de inspiratie en de titel.
Dat Tarantino al lang, heel erg lang bezig was met het script is goed te zien, de film zit namelijk briljant in elkaar, leuk verhaal, goede cast en supergoeie grappen. Ik moest even goed kijken voor dat ik ervan overtuigd was dat het ook echt Mike Myers was die voorbij kwam, ik bespeurde zelf Austin Powers achterige grappen van zijn kant. Super.
Brad Pit die een über Amerikaan speelt met een vreselijk over de top accent die hij zelfs volhoud als ie als Italiaan vermomd de Duitsers probeert te pakken. Ik heb me bescheurd op de manier hoe hij met dat accent een italiaans woord uitspreekt als ‘perfecto’ of zo, en er ook nog mee weg komt. Zo vreselijke heerlijk cartoonesk en onrealistisch dat het super mooi is.
De hele film is een hele mooi mis van realistisch (78%) , absurdistisch (3%), superspannend (8%) en humoristisch (17%). Bij mij staat de film in de top 10 van meest gave films die ik heb gezien denk ik, of zou dat vooral komen omdat ik hem nog maar net in het groot heb gezien? Geen idee, 1 ding weet ik wel, dat het een aanrader is om te gaan zien.
